Commissie Leken-Religieuzen

Ik ben heel enthousiast!

En wel op grond van:

    1) wat u doet: u inzetten voor de ontwikkeling van de Congregatie in haar geheel;

    2) de manier waarop u dat doet: op internationaal niveau en zeer gestructureerd.

1. Wat het eerste punt betreft: u inzetten voor de ontwikkeling van de Congregatie in haar geheel. Het is zonder meer duidelijk, dat we niet alleen mogen spreken over de Assump¬tionisten; we hebben het over alle leden - religieuzen en leken - van de Congregatie. We hebben het ook niet alleen over een simpele samenwerking (leken die de helpende hand rei¬ken aan hen die de leiding in handen hebben). En in dit verband spreek ik niet alleen van structuren of van macht. Ik bedoel een gedeelde roeping, van mannelijke en vrouwelijke leken die, door hun ervaring of door hun contact met religieuzen en hun werkzaamheden, zich ver¬want voelen met de geest van de Assumptie. Die ervaren zij als zo belangrijk, dat zij haar beschouwen als een bijzondere genade, zelfs als een roeping. Wij, religieuzen, mogen niet voorbijgaan aan deze persoonlijke roepstem. (...)

2. Wat het tweede punt betreft: ik ben bijzonder blij met deze ontmoeting vanwege de manier waarop u dit werk verricht: op internationaal niveau en op gestructureerde wijze.

2.1. U verricht uw werk op internationaal niveau:  

Ik zie het belang in van het eerbiedigen van het provinciaal en het nationaal niveau. Maar anderzijds is het mogelijk dat we daarop al te zeer de nadruk leggen. We kunnen de prioriteit  niet overlaten aan de plaatselijke gevoeligheden en culturen, die al dan niet openstaan voor dit idee. De culturen, regio's en provincies die niet overtuigd zijn, moeten overgehaald worden door de rest van de Congregatie. De culturen en de regio's die op dit gebied meer ervaring hebben, dienen de overige de helpende hand te reiken.

Daarom is dit internationaal niveau onmisbaar. We dienen de waarde van de internationaliteit te erkennen. Zij raakt onmiddellijk de zaak van de vrede en van de harmonie tussen volkeren, kerken en culturen. Wij moeten haar alle aandacht schenken, omdat we de onvermijdelijke beweging van de wereld naar mondialisering dienen te humaniseren. (...)

2.2. U verricht uw werk in een internationale context, maar tevens in het kader van een nauw omschreven structuur.

Ik ben overtuigd van het belang van structuren, ook al benadrukken we dat ze licht en inspi¬rerend moeten zijn; het is onze (lichamelijke) menselijke natuur. We hebben behoefte aan een bestuur, we kunnen het niet stellen zonder "commissies" die bepaalde waarden in zich dragen, die ervoor zorgen dat deze waarden geëerbiedigd worden en in de loop van de tijd de uitwerking krijgen die zij verdienen. (...)

Mijn verwachtingen voor wat uw werk betreft zijn heel eenvoudig. Ik hoop :

•    dat we spoedig kunnen beginnen met het opstellen van de instrumenten voor de vor¬ming van leken;

•    dat we de middelen kunnen vinden die nodig zijn voor een geregelde en permanente communicatie, niet alleen tussen de leken, maar ook tussen leken en religieuzen;

•    dat we de middelen weten te vinden die nodig zijn voor de uitbreiding van inter¬nationale contacten/bezoeken/vormen van samenwerking.

U zult zeggen, dat de instrumenten voor de vorming aangepast moeten zijn aan de plaatselijke en culturele gevoeligheden; dat de communicatie bijzonder moeilijk zal verlopen vanwege zowel culturele als taalkundige obstakels, dat internationale contacten/bezoeken/vormen van samenwerking bijzonder ingewikkeld en duur zijn.

En u hebt gelijk. Maar we mogen niet uit het oog verliezen, dat de Assumptie intussen gewor¬teld is in op zijn minst 27 verschillende culturen. Haar roeping moet, ongeacht haar culturele vorm op plaatselijk niveau, haar bron vinden in deze gemeenschappelijke realiteit en daarnaar  veelvuldig terugkeren om te voorkomen dat zij ophoudt de Assumptie te zijn.

En nog belangrijker, het is een zaak van ruimdenkendheid. Ofwel besluiten we ons op te sluiten in onze eigen plaatselijke en culturele gevoeligheden, ofwel we stellen ons open voor de wereld die d'Alzon voor ogen stond:

«Bekrompen, zelfzuchtige, kleingeestige gevoelens ten aanzien van een zo groots werk, ik vind het - vergeef me het woord - afschuwelijk; en erger nog, als u denkt aan de oproep tot een vierde gelofte, de verbreiding van het rijk van Jezus Christus in de zie¬len...  Vraag om een hart, groot als de Kerk, die immense oceaan waarin God al zijn schatten heeft neergelegd.» (ES 665, Toespraak tot de Religieuzen van de Assumptie, 1870).

Als we kiezen voor een dergelijke visie, zullen we ook de nodige middelen vinden!

Richard E. Lamoureux, a.a., Generaal Overste

9 september 2006