Kerstmis is een belangrijke datum voor de Assumptionisten
Written by Administrator
Monday, 24 December 2007
AAN DE LEKEN-ASSUMPTIONISTEN
Geliefde broeders en zusters,
Kerstmis is een belangrijke datum voor de Assumptionisten. Wij beschouwen het feest als onze ver¬jaardag.
Op 25 december 1845 startten pater d'Alzon, een leek en vier priesters met een vormingsjaar om de eerste religieuzen van de Assumptie te worden. En twee dagen later begonnen twee priesters en twee leken met hun vorming als leden van de Association de l'Assomption, twee maanden tevoren door pater d'Alzon opgericht.
Vanaf het begin waren de leden van de Association van mening, dat in de wereld waarin zij leefden het getuigenis van leken en religieuzen die eenzelfde geest en zending delen, nog veel mach¬tiger zou kunnen zijn dan het getuigenis van de oude religieuze ordes. Het ideaal dat zij samen deelden was duidelijk: een waarachtige gemeenschap, gebaseerd op broederlijke liefde en eenzelfde verlangen om Jezus Christus te volgen en te werken voor de komst van zijn Koninkrijk. Het onderscheid tussen leken en religieuzen zou gerespecteerd worden, maar zij zouden allen «echte vrienden zijn, getrouwvol en toegewijd, en elkaar in liefde bijstaand bij de beoefening van alle christelijke deugden... Het doel is geen ander dan de bevordering van de komst van het rijk van Jezus Christus» (Pater d'Alzon, in een conferentie tot de leden van de Association op 27 december 1845).
Gewoonlijk richt ik in deze tijd van het jaar een schrijven aan mijn medebroeders om hun een Zalig Kerstfeest te wensen. Dit jaar heb ik ervoor gekozen me te richten tot de leken-assumptionisten, die leven in gemeenschap met de broeders van de Assumptie overal ter wereld. Sedert het Generaal Kapit¬tel van 2005 heb ik officiële bezoeken afgelegd in meer dan tien verschillende landen (Congo, Kenya, Tanzania, Canada, Mexico, Verenigde Staten, Spanje, Madagaskar, Vietnam, Filippijnen, Korea). In elk daarvan en in elke stad hadden mijn Assistenten en ikzelf een ontmoeting met leken-assump¬tionisten, die ons niet alleen gastvrij ontvingen, maar tevens aandrongen op een gesprek met ons. Ik vermeld enkele ontroerende momenten:
• in Nairobi (Kenya) laat een jonge vader en lid van de parochieraad ons weten, hoe gelukkig hij is samen te mogen werken met de Assumptionisten. Vervolgens zegt hij, met tranen in de ogen: «Weet u, pater, ik ben ook een Assumptionist!»
• in Butembo (Congo) vertelt een moeder ons, dat zij al meerdere jaren vriendschapsbanden onderhoudt met de Assumptionisten en als vrijwilligster aan meerdere projecten heeft mee¬gewerkt. Ze laat ons nu weten, dat zij wel meer zou willen horen over de geest van de Assumptie-familie. Zij maakt deel uit van een grote groep, die de naam draagt "Moeders van d'Alzon".
• in Mexico heb ik jongeren, die belangstelling koesteren voor het religieuze leven, heel aan¬dachtig zien luisteren naar enkele leken-assumptionisten, die een uiteenzetting gaven over de geest van de Assumptie. Ik dacht bij mezelf: "Wat zijn de tijden toch veranderd".
• in Manilla, waar de Assumptionisten zich nog pas een jaar geleden gevestigd hebben, hebben wij de feestelijke opening meegemaakt van het nieuwe huis van de communiteit, met meer dan tweehonderd "nieuwe" vrienden.
En er waren tal van zulke ervaringen! Tekenen des tijds, volgens het Tweede Vaticaans Concilie, maar tevens de vrucht van een intuïtie van Emmanuel d'Alzon, verwoord in december 1845: «echte vrienden, getrouwvol en toegewijd, en elkaar bijstaand... in hun werk voor de komst van het rijk van Jezus Christus». Dergelijke ervaringen zijn eveneens de vrucht van de serieuze inspanning van een groot aantal mensen op tal van plaatsen in de gehele wereld. Een dergelijke visie op de Kerk en op de Assumptie ontstaat niet van de ene dag op de andere. Moge de hoop, waartoe de jaarlijkse viering van de komst van God in Jezus zijn Zoon ons oproept, ons allen versterken in onze Assumptie-roeping. Weest allen verzekerd van mijn broederlijk gebed, nu en gedurende het komende jaar.
