De zondagmorgen doet feestelijk aan: de Congregtieraad hoeft vandaag niet te werken en er staat een stralende zon aan de hemel, ofschoon het weerbericht regen had voorspeld. We gaan onmiddellijk na het morgengebed van huis, in gezelschap van de plaatselijke communiteit en van twee aspirant-assumptionisten.
Het programma telt een viertal «haltes»: een bezoek aan de boeddhistische tempel van Song Gwang, dan naar het versterkte dorp Nagan, vervolgens naar de nationale begraafplaats waar een gedeelte ligt van de slachtoffers van de democratische opstand van begin mei 1980, en tenslotte een eucharisitieviering bij de Zusters Oblaten, die ook een groep leken-assumptionisten hebben uitgenodigd.
Democracy Memorial of Gwangju
De weg die leidt naar de tempel van Song Gwang is omzoomd door
bloeiende kersenbomen, forsythia’s en magnolia’s. De frisheid van de
kleuren bezorgt ons een gevoel van vrede, nog vóór we de omheining van
de tempel hebben bereikt. Een van de drie belangrijkste tempels van het
zen-boeddhisme in Korea gaat terug tot de elfde eeuw van onze
jaartelling. De voornaamste prioriteiten van deze tak van het
boeddhisme zijn ‘communiteit’ en ‘meditatie’. Men staat open voor
vreemdelingen die kennis willen maken met de in Korea onderwezen
meditatiemethodes. Dit klooster kan zich erop beroemen zestien
«nationale priesters» (de hoogste rang die een monnik kan bereiken) en
tal van meesters op meditatiegebied te hebben geleverd. Het klooster,
dat een vijftigtal gebouwen en talrijke kluizenaarswoningen omvat en
een honderdtal monniken telt, is een van de grootste in het land.
Een drietal monniken verwelkomt ons... Het is het uur van het gebed.
Een groot gedeelte van de uitleg, gegeven in een nogal slecht Engels,
ontgaat ons, mede wegens ons gebrek aan kennis van het boeddhisme.
Schoonheid, grootheid, verwondering, vragen...
We sluiten het bezoek af met een maaltijd in de eetzaal, samen met
meerdere monniken en enkele andere gasten. Een vegetarische maaltijd
met ongewone smaken...
Lucas Chuffart
Eenmaal verzadigd, gaan we op weg naar het versterkte dorp Nagan, een
oud dorp met daken van rijststro voor gewone mensen en met rijkelijk
versierde woningen voor de «bourgeois» of dorpsbestuurders. Het geheel
is omringd met een muur, vanwaar men een blik kan werpen op het goed
bewaarde oude dorp. Veel mensen en een groeiende handel, gezien de
toevloed van toeristen!
Lange tijd onderdrukt door een dictatoriaal militair regime, komt de
stad Gwangju in de lente van 1980 in opstand. Het begint allemaal op de
universiteiten: de studentenopstand sleept de burgerbevolking mee.
Gevechten, kreten, tranen, bloed, lijken! De talloze slachtoffers
worden in de wanorde en de paniek van die dagen in allerijl begraven.
Maar sinds 1993 werkt het dan aan de macht gekomen democratisch bewind
aan de inrichting van een nationaal kerkhof, waarheen de stoffelijke
resten van de vurige verdedigers van de democratie zullen worden
overgebracht. Zo wordt Gwangju een symbool van de democratische strijd.
De hemel raakt al bewolkt, als we op weg zijn naar de communiteit van
de Oblaten. Pater Joseph Baïk Ho, de eerste Koreaanse priester van de
Assumptie, gaat voor in de eucharistieviering, omringd door de
stichters van de Assumptie-missie in Korea: Frans Desmet en Leo
Brassard, alsook door Lucas Chuffart, voormalig novicenmeester van de
celebrant.
Het evangelie van de leerlingen van Emmaus vindt een logisch vervolg in
een gezamenlijke maaltijd van Assumptionisten, Oblaten en
leken-assumptionisten. Het feestmaal wordt opgevrolijkt door
traditionele klassieke dansen en volksdansen. De dag verloopt verder in
een uitstekende sfeer en vindt enige verkoeling in een weldadige
regenbui, die de uitgedroogde aarde goed van pas komt.
